எழுத்து எண்ணம்

(Eluthu Ennam)

அதிகமாக பகிர்ந்த எண்ணங்கள்


எண்ணம் சமர்ப்பிக்க Login செய்யவும்.

அமெரிக்காவில் உள்ள அட்லாண்டா நகரில் தமிழ் நூலகம் மற்றும் தமிழ்ச் சங்கம் இணைந்து நடத்திய புத்தகக் கண்காட்சியில் எனது கவிதைகள் தொகுப்பு நூல்கள்,


1.உணர்வலைகள்,
2.நிலவோடு ஓர் உரையாடல் ,
3.மனம் தேடும் மனிதம் 

புத்தகங்கள் இடம் பெற்றது மிகவும் மகிழ்ச்சி அளிக்கிறது. 

இதற்கு காரணம் சகோதரி வித்யா மனோகர் அவர்களின் தூண்டுதலே என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை. 
இந்த நிகழ்விற்கு முழு காரணமாக இருந்தவர் அருமை நண்பர் திரு அகன் அவர்கள்.
இருவருக்கும் எனது மனமார்ந்த நன்றியை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். 

அந்த நிகழ்ச்சியினை நேரலையில் காண உதவிய சகோதரி ராஜி வாஞ்சி அவர்களுக்கு எனது நன்றியைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன் .


பழனி குமார் 
26.07.202156Manivannan Manavalan, Shiva Shanthi and 54 others35 commentsLikeCommentShare

மேலும்

  போற்றுதலுக்குரிய அறிவார்ந்த பண்பாளர்,

தமிழகத்தின் தலைமைச் செயலாளர் ,

மாண்புமிகு முனைவர்
திரு இறையன்பு அவர்கள் சிந்தனையில் உதித்தது.

சிறந்த பேச்சாளரான இவர் தமிழ் இலக்கிய வரலாறுகளை கரைத்துக் குடித்தவர். அடக்கத்திற்கும் நேர்மைக்கும் ஒரு எடுத்துக்காட்டாக விளங்கும் மாமனிதர்.

அவரின் சிந்தனைகளை இங்கே பகிர்வதில் மகிழ்கிறேன்.

பழனி குமார்   

மேலும்

மிஞ்சியது  2.


பெரியவர் வேதநாயகத்தின் பின்புலம் வறுமை. தன் முயற்சியால் தன்னையும் தன் குடும்பத்தவர்களையும் வாழவைத்து மகிழ்ந்தவர். ஏன் தான் பிறந்து வளர்ந்த ஊரையோ மக்களையோ மறக்காதவர்.

ஊரில் உள்ளபோது நண்பர்கள் என்று சொல்வதற்கு அவருக்கு யாரும் இருந்ததில்லை. ஏழ்மையோடு எதுவும் ஒட்டாது. வாழ்வில் வெற்றி நடை போட்ட காலகட்டத்தில் நண்பர்கள் சேர்ந்தார்கள். எழுத்தாளர்கள் அரசியல் வாதிகள் அவரை உதாரணம் காட்டி எழுதினார்கள் பேசினார்கள். அவர் எல்லாவற்றையும் புன்புறுவலுடன் ஏற்றுக் கொண்டார்.


காலம் ஓட அவர்கள் கலைந்தார்கள். முதல் அவரின் அன்பு மனைவி. பின்பு பிள்ளைகள், உற்றார் உறவினர்கள் நண்பர்கள். இப்போ அவருக்கு அவருடைய காய்கறித் தோட்டமே

பொழுது போக்கு. இது அவருக்கு வறுமையிலும் அன்பாக இருந்த அவரின் பெற்றோர்களை ஞாபகப்   படுத்தியது. டேய் " வேதம்" வாடா சாப்பிட என்று அவரையும் பக்கத்தில் வைத்து ஏதோ கஞ்சியோ கூழோ அவரோடு சேர்ந்து சாப்பிட்டு மகிழ்ந்தார்கள்.

ஒரு நாள் தன் தோட்டத்தில் நின்ற கத்தரிக்காய் செடியைப் பார்த்தார். நன்றாகக் காய்த்த அந்த செடி ஏனோ இப்போ அதில் இரண்டே இரண்டு காய்கள்.

அறுக்கப்போனவர் என்ன நினைத்தாரோ தெரியவில்லை இருக்கட்டும் என்று விட்டு விட்டார். அது அவருக்கு அவரோடு மிஞ்சி நிற்கும் இரண்டு நண்பர்களை ஞாபகப் படுத்தியது போலும். ஒருவருடைய பெயர் இறைவன். இவர் அவருக்கு ஞாபகம் வந்த நாள் முதல்  வள்ளுவன் ஈரடியை  ஞாபகப் படுத்தி நின்றார். மற்றவருடைய பெயர் மனம். இவரும்  அவரை விட்டு விலகவே இல்லை. இவர்கள் இருவரும் அவரைத் தனியே விட்டு சென்றிருந்தால் தன் நிலை இப்போ எப்படி இருக்கும் என்று நினைத்தார் போலும். தான் நின்று கொண்டு இருந்த இடத்திலேயே மண்டி இட்டு அன்னையே! என்று அந்த கத்தரிப் பூவை கையால் தொட்டு கண்களில் ஒத்திக்கொண்டார். கண்களை கசக்கியபடியே எழுந்து போய் கட்டிலில் படுத்தவர் கண் அயர்ந்துவிட்டார்.  மதியம் உணவுடன் வந்த அன்னம் வெளியில் நின்றபடியே ஜயா என்று அவரை அழைத்தாள். பதில் இல்லை. எட்டிப் பார்த்தாள். அவர் கட்டிலில் படுத்திருப்பது அவளுக்கு தெரிந்தது. அருகே சென்று பார்த்தாள். அவரின் முகத்தில் ஒரு ஆனந்தப் புன்னகை தெரிந்தது. தான் கட்டி இருந்த சேலைத் தலைப்பால் கண்களை துடைத்தபடி அயல் வீட்டுக்காரரை கூப்பிட்டு

சொல்லி விட்டு அன்னம் கிளம்பிவிட்டாள். அவளுக்கு இன்னும் சில வீடுகளுக்கு மதிய உணவு கொடுக்க வேண்டிய வேலை இருந்தது.


ஆக்கம்

சண்டியூர் பாலன்.

மேலும்

ஆயிரம் முறை உச்சரித்தும்

அழுத்துப்போகவில்லை..! 
"அம்மா " எனும் அந்த 
அழகியசொல் மட்டும்.

மேலும்


மேலே