கொடியில் காயும் ப்ராக்கள்

மாடி கடக்கும்போதெல்லாம்
பட்டுத்தொலையும் கண்களில்
கொடியில் காயும் ப்ராக்கள்.
தொலைவது துரத்தும் மனதை
விடப்போகும் சனியாய்.
நம்பமுடியாத சரித்திர புளுகு
சாத்தான் விண்ட நகத்துண்டு
என்றெல்லாம் சொன்னாலும்
சோர்ந்து பார்க்கும் என் மனம்.
கொடியில் காயும் அதனுடன்
காயக்காய காயும் மனம்
அமிலம் அருந்திய அனலாய்.
நழுவும் சூரியன் எரிப்பது
ஈரம் மட்டுமல்ல எனில்...
நரநரக்கும் விரக்தியில்
கால்கள் தளரும் நடை உடைய.
வெளிறிய நிறங்களில்
இத்தனை சுருக்கங்களா?
குழம்பும் தேனீ கொட்டும்.
மாடியில் ஏறி இறங்கி...
இறங்கி ஏறி ...
மனதில் தொங்கி காயும்!
யார் சொன்னது வேதாளங்கள்
விக்கிரமாதித்தனுக்கு மட்டுமென்று.

எழுதியவர் : ஸ்பரிசன் (18-May-18, 3:54 pm)
சேர்த்தது : ஸ்பரிசன்
பார்வை : 54
மேலே