மாதவம் - 18

மிகப்பெரிய இடைவெளி வளர்ந்த காரணத்தால், கோதை அக்காவிடம் சற்று நிதானமாகவே பழகினாள். அவள் மஹாவோடு பேச வாய்ப்புக்கிடைப்பது, வருடத்திலொரு முறை, அவளுடைய பிறந்த நாள் அன்று.

ஒரு முறை மஹாவின் பிறந்தநாளன்று ,
"ஹலோ! நான், கோதை பேசறேன். கோமதி அக்கா இருக்காங்களா?", என்றாள் கோதை, எதிர்முனையில் யாரென்று விளங்காமல்.
"அம்மா , அம்மா ...", என்று மகாவின் குரலைக் கேட்டவுடன் கோதைக்கு , நாடி நரம்பெல்லாம் சிலிர்த்தது. தன்னை 'சித்தி' என்று அவள் அழைக்கும்போதெல்லாம், இவளுக்கு நெஞ்சினில் பெரிய பிரளயமே வந்துவிடும் போல் இருக்கும். முதல் முறை 'அம்மா ' என்று அவள் கூறியதை கேட்கும்போது, உச்சி முதல் உள்ளங்கால் வரை சிலிர்த்துப்போனாள்.
"அம்மா கம் சூன். சித்தி காலிங்", என்று மஹாவின் குரலை மீண்டும் கேட்டபொழுதுதான், அவளுக்குப் புரிந்தது, தன்னுடைய முட்டாள்தனம்.

அதன் பின்னர், ஒவ்வொரு நாளும், மஹா தன்னை 'அம்மா' என்று அழைக்கவேண்டும், என்கிற ஏக்கம், அவளுக்கு பெருகிக்கொண்டே போனது. இந்த ஏக்கத்தில் வருடங்கள், உருண்டோடின. லதாவும், சுதாவும் திருமணமாகி இல்வாழ்க்கை தொடங்கினர். வாழ்வில் எத்துணை சம்பங்கள் நிகழ்ந்தாலும், கோதையின் ஏக்கம் மட்டும் குறையவில்லை. மஹாவும் வளர்ந்து, மிகவும் அழகானவளாய், அறிவானவளாய், பார்ப்போர் பெருமிதம் கொள்ளும்படியாய் திகழ்ந்தாள்.

"என்னடி லதா,சுதா எப்படி இருக்காங்க? லதா பிள்ளை எப்படி இருக்கான்? பயங்கர சுட்டியாமே!", என்றாள் கோமதி, கோதையிடம் தொலைபேசியில்.
"ஆமா அக்கா. சமாளிக்கவே முடியலயாம்"
"அது சரி. ஆண்பிள்ளைன்னா வாலு தான் "
"அடுத்தது மஹாவுக்கு கல்யாணம் தானே? இநத வருசம் படிப்பு முடியுதில்ல?", என்றாள் கோதை.
"படிப்பு முடியது. ஆனா, கல்யாணம் எல்லாம் இப்போ பண்ணல. அவ மேற்படிப்பு படிக்க அமெரிக்கா போராடி. எதோ மசக்கையோ, மசச்சியோ என்னமோ அந்த ஊரு பேரு சொன்னா. ஒரு வருஷமாம். இவை மைக்ரோ பயாலஜி சம்மந்தமா என்னமோ ஆராய்ச்சிக்காக போறா. மெரிட்லயே வாங்கிட்டா. எனக்கு தடுக்க மனசில்லை. ஊரு பேரு கூட சொல்ல வரல நமக்கு. இவளாவது நல்லா படிச்சு முன்னுக்கு வரணும். கல்யாணம் பண்ணி என்ன சாதிக்கப்போற?"
"உண்மை தான்கா. சரியா சொன்ன. அவ நல்லா படிக்கட்டும். நீயும் ஒரு வருஷம் கூட போக போறியா?"
"நானா? அதெல்லம் இல்ல. அவமட்டும் தனியா போறா. அவங்கப்பா தெரிஞ்சவங்க மூலமா எல்லா ஏற்பாடும் பண்றங்க."

கோதைக்கு மகளை எண்ணி பெருமிதமாக இருந்தது. அவள் நன்கு படித்து , அவள் செய்த, செய்யப்போகும் சாதனைகளை நினைத்து, மிகவும் பரவசமானாள்.

அவ்வப்போது அக்காவிடம், மஹாவின் நலம் குறித்து விசாரித்துக்கொண்டாள். ஒரு முறை அமெரிக்காவிலிருந்து மஹாவின் அழைப்பு வந்தது கோதைக்கு. அன்று பொழுதெல்லாம் பேரானந்த கடலிலே மூழ்கினாள்.


"அக்கா மஹா வந்துட்டாளா?", என்று வினவினாள் கோதை, கோமதியிடம், தொலைபேசியில்.
"நேத்து காலையிலே வந்துட்டா. நல்லா சாப்பிட்டு, நல்ல தூக்கம் அவ. குளிச்சிக்கிட்டு இருந்தா. இரு கூப்பிடறேன்"
சிறிது நொடிகள் கழித்து,
"ஹலோ! அம்மா எப்படி இருக்கீங்க?", என்றாள் மஹா தழுதழுத்த குரலில்.
கோதைக்கு ஒன்றுமே புரியவில்லை.
"ஹலோ அம்மா?"
"ஆஹ்ன்.. மஹா இப்போ என்ன சொன்ன?", என்றாள் கோதை பதட்டத்தோடு.
"'அம்மா'னு சொன்னென்"
கோதையால் ஒன்றும் பேச முடியாமற், அழத்தொடங்கினால்.
'அம்மா அழறாங்க', என்று மஹா, கோமதியிடம் கூறியது, கோதைக்கு கேட்டது. ஆயினும் அவளால் ஒன்றும் கூற முடியவிலலை. அவள் நா உறைந்ததுபோல் இருநதது.
"கோதை அழறியா?", என்றாள் கோமதி.
"அக்கா", என்று கூறிவிட்டு மீண்டும், அழுதாள்.
"அழாதடி. அழாத. இத்தனை வருசமா நீ பட்ட பாடு, இப்ப தான் எனக்கு விளங்குச்சு. ஒரு வருசம் மஹா என்ன விட்டு இருந்தபோது தான் உன்னோட வலி எனக்கு புரிஞ்சுது. இவள உன் கண்ணுல கூட காட்டாம, உன்ன எவ்ளோ வேதனை படுத்திட்டேன். ஒரு வருஷமே என்னால தாங்கமுடியல. இத்தன வருசம் நீ எப்படி தான் இருந்தியோ? என்ன பத்தி மடடுமே யோசிச்சேன் தவிர, உன்னிலைமைய புரிஞ்சிக்க முயற்சி கூட நான் பண்ணல. என்ன மன்னிச்சுடு. நேத்து மஹா கிட்ட இல்லா உண்மையும் சொல்லிட்டேன். உண்மைய மறச்சு பெரிய பாவம் பண்ணிடேன். இனியாவது அவளுக்கு உண்மை தெரியணும்னு எல்லாத்தயும் சொல்லிட்டேன். என்ன மன்னிச்சிடு கோதை", என்றாள் கோமதி.
"அக்கா என்ன நீ? பெரிய வார்த்தையெல்லாம் சொல்லிக்கிட்டு. மஹா என்ன 'அம்மா'னு கூப்டுடா. காலத்துககும் அது போதும் எனக்கு"
"அப்டி சொல்லிட்டா எப்படி? வர ஞாயிற்றுக்கிழமை, மஹா சென்னைக்கு வரா. அவ மட்டும் தான் வரா. ஏர்போர்ட்ல போய் அவள அழைச்சுக்கோ. ரெண்டு மூனு மாசம் அவ, உன்கூட இருக்கட்டும். சரியா?"
"சரிகா சரி. ரொம்ப நன்றிக்கா"
"பைத்தியக்காரி, அத நான் சொல்லணும்"

கோதைக்கு இவையனைத்தும் கனவோ, நிஜமோ என்று இருந்தது. பல வருடங்களுக்கு முன், மஹாவின் வருகையையொட்டி அவளுக்கு ஏற்பட்ட ஆனந்த குதூகலம், மீண்டும் பிறந்தது. பொலிவிழந்த வீட்டிற்கு, கலை சேர்க்க எத்தினாள். தளர்ந்த உடலும், நொந்த மனமும் புத்துயிர் பெற்றன. மஹா 'அம்மா' என்று அழைக்கமாட்டாளா என்ற கோதையின் தவம்... அல்ல, மாதவம், ஈடேறியது!!!

--- முற்றும் --

எழுதியவர் : அர்ச்சனா நித்தியானந்தம் (6-Jun-18, 11:41 pm)
சேர்த்தது : அர்ச்சனா
பார்வை : 209
மேலே