எனது செருப்பை திருடுபவன்

தினமும் தொலைகிறது
என் காலணியில் ஒன்று.
இரவில் இருப்பது
காலையில் இருக்காது.
ஆச்சர்யம் மெதுவாக
அதிர்ச்சி கொண்டது..
ஏன் தொலைகிறது
காலணிகள்...
வீட்டில் எவரும்
இதுபற்றி அறியவில்லை.
புதிது புதிதாக
வாங்க வாங்க
தொலைந்தது தினமும்.
இன்றிரவு திட்டமிட்டு
கண்டுபிடிக்க முனைந்தேன்.
இருளில் சற்று தள்ளி
ஒரு ஓரமாய்
அமர்ந்தேன் தனியாக
கையில் ஒரு குச்சி...
அதுதான் என் ஆயுதம்.
அப்பா என்னை அடிக்க
வைத்திருந்தது...
அவர் அப்பா என் அப்பாவை
அடித்த பெருமையும் உண்டு.
தலைமுறை சொத்து...
ஒன்றும் ஆகவில்லை
நேரம் போனது மிச்சம்.
திடுமென செருப்பு
தானே நகர்ந்தது.
மெல்ல ஊர்ந்தது.
உற்றுப்பார்க்க
ஒரு எறும்பு இழுத்தது.
பார்க்க பார்க்க
செருப்பு மறைந்து போனது.
எறும்பும் கூட....
இனி காலணி வேண்டாம்
என்ற முடிவு செய்தேன்.
வேறு வழியுமில்லை...
நாட்கள் போயின...
ஒருநாள் காலையில்
தொலைந்த காலணிகள்
அனைத்தும் இருந்தன.
அதன்மீது சடலமாய்
அந்த எறும்பும்...
ஒருபோதும் ஆகாது
காலணி என் பாவங்களாக.
எறும்பு ஒரு இறைவனாக.
ஒருவேளை ஆகிவிட்டால்...
இப்பொழுதெல்லாம்
நான்
காலணி அணிவதில்லை.

எழுதியவர் : ஸ்பரிசன் (16-Apr-18, 7:44 pm)
சேர்த்தது : வைத்தியநாதன்
பார்வை : 61
மேலே