எண்ணம்

(Eluthu Ennam)


எண்ணம் சமர்ப்பிக்க Login செய்யவும்.

வாழ்க்கை


நடுக்கடலில் தத்தளித்தேன்
காப்பாற்ற கைகள் தேடினேன்
மூழ்கும் நேரம்
ஒருமுறை முயன்று பார்ப்போமென்று
முயற்சி செய்தேன்
நீந்த கற்றுக் கொண்டேன்
நீந்திக் கொண்டிருக்கிறேன்
கரைகளை கண்டுவிட்டேன்
விரைவில் கரையை அடைந்து விடுவேன்
கடலில் தள்ளிய கைகளுக்கும்
காப்பாற்ற தவறிய கைகளுக்கும் நன்றி
வாழ்க்கையை எனக்கு வாழ கற்று தந்தமைக்கு...!

இருமதி பந்தலராஜா

மேலும்

  
நீங்கள் உருவாக்கிய மனுஷி..!


தண்டவாளத்தின் கிராசிங்கில்

இதோ நீங்கள் உருவாக்கிய மனுஷி

உங்களுக்காக காத்துக் கிடக்கிறாள்...!

 குடும்பத்திலிருந்து உங்களால்
விரட்டப்பட்டவள்...!
















நீங்கள் பயணிக்கும் தொடரியில்

உங்களிடம் பிச்சைக் கேட்க

உங்களுக்காக காத்துக் கிடக்கிறாள்...!


நீங்கள் அவளைப் பார்த்து கண்டிப்பாக

முகம் சுளிப்பீர்களென அறிந்தும்

அந்த இரும்பு தண்டவாளத்தை

கடப்பது போல

உங்கள் முக சுளிப்புகளை கடந்து

உங்களிடம் பிச்சையீட்ட

அவள் உங்களுக்காக காத்துக்
கிடக்கிறாள்...!

அவள் எப்போது வேண்டுமானாலும்

எதிர்வரும் தொடரி மோதி சாகலாம்...!

அது ஒரு தற்செயல் ..!

ஆனால் நீங்களிடும் பிச்சையீட்டி

வாழ்வது தான் அவள் விதியாயிற்றே..!

அவ்விதி வழியே...

அவள் அங்கு காத்துக் கிடக்கிறாள்...!


அவளை கூர்ந்து நோக்குங்கள்..!

அவள் உங்களுடைய சகோதரியாக
இருக்கக்கூடும்...!

அவளை கூர்ந்து நோக்குங்கள்...!

அவள் நீங்கள் ஈன்றெடுத்த

உங்களின் பிள்ளையாக இருக்கக்கூடும்...!





மேலும்

என்னிடம்

உண்மையாக இல்லாதவர்களிடம்
நான்
பொய்யாகக்கூட 
பழகுவதில்லை.

மேலும்

என்னை 

விட்டுச்செல்கிறேன் என 
என் உயிர் கூறினாலும்
எனக்கு கவலையில்லை
என்னை 
புரிந்து கொள்ளாமல்
பிரிந்து செல்வதால்..

மேலும்

Life is like a OTP 

you must use 
with in that validity
Otherwise it will be 
Expired..


மேலும்

உன் தொடக்கம் 

ஒரு நல்ல முடிவை 
தரலாம்- ஆனால்
உன் முடிவு ஒருபோதும் 
நல்ல தொடக்கத்தை தராது...

மேலும்

கண் அற்றநிலையே வாழ்க்கை
தெரியாதா நிகழ்வே நடக்கும்

மேலும்

இரு பெரும்

 இதிகாசங்களின் பிறப்பு 
பெண்ணாலேயே நிகழ்ந்தது..

கவர்ந்து போன 
மனையாளைக் காக்க
இராமாயணமும்,

விரித்த  கூந்தல் 
அள்ளி முடிக்க 
இட்ட 
சபதம் காக்க 
மகாபாரதமும்
உதித்தன!!

அன்று
சீதைக்காகவும்,
பாஞ்சாலிக்காகவும்,
எழுந்த 
போர்
இன்று நிகழுமா 
என்றால்
இல்லை !!

நிர்பயா,
நந்தினி,
ஜிஷா,
ஜோதி,

இப்படி
பட்டியல் 
ஏறிக்கொண்டே போகிறது...

இதில் சேரும்
ஒவ்வொரு பெயரும்
மனித இனத்தின்
மாறி விட்ட விலங்குகளின்
குரூர எண்ணங்களை
மொழி பெயர்க்கின்றன??

இங்கே
மொழி இல்லை ,
மதம் இல்லை,
சாதி இல்லை,
வயது இல்லை,
உடை இல்லை!!

இதில் கூட
ஒரு சமத்துவம்
இந்த புத்தி கெட்ட
விலங்குகளுக்கு??

ஒரு பெண்ணின்
அழுகுரல் கூட 
கரைக்காத
இக் கயவர்களுக்கு
அன்னையும் உண்டு
தங்கையும் உண்டு....

வீட்டில்
அண்ணணாய்,
மகனாய்,
பிள்ளையாய்,
இருக்கும் ஒருவன்

இன்னொரு வீட்டின்
தங்கையை
பிள்ளையை
இழிநிலை 
செய்யத் துணிவது
எத்தனை  விசித்திரம்!!

இல்லை இல்லை
எத்துணை கொடூரம்??

பெண்ணின் 
உடை சரியில்லை
என 
கூவி திரிகிற கூட்டங்களே ,

உடையின்றி திரிந்த 
ஆதி காலங்களிளே
இது நிகழவில்லையே?!

தென்றல் கூட
தீண்டாமல்
ஆடை கொண்டு
மறைக்கின்ற பெண்மையை

கண்களால் அளவெடுத்தும்
கைகளால் தீண்டிடவும்
விழையும்
கயவர்களை எண்ணுகையில்

சங்க இலக்கியங்களில்
காட்டப்படும்
ஆண்களின் கண்ணியங்கள்
இன்று வேருடன்
அறுபட்டு போனதே
என எண்ணுகையில்

என் உயிரும்
ஒரு மூலையில்
அறுந்துதான்
போகிறது....

விண்வெளிக்கு 
சென்று 
திரும்பிய பெண்ணால்
வீதியில்
நடமாட இயலவில்லை??

விஞ்ஞானம்
வளர்ந்திட்ட
வேளையிலும்
இங்கே
விபச்சாரத்திற்க்கு குறைவில்லை??

விதியின் விளையாட்டா?
சதியின் விளையாட்டா?
என 
அறியா இதில்
கருகி போவதோ 
எத்தனையோ வீட்டின்
எதிர்கால கனவுகள்!!

மீண்டும்

பெண்ணிய அடிமைத்தனத்திற்கு
வழிகோலும்
ஒரு வித்தாய்
இந்த இழிசெயல்
அமையவே போகிறது

அது
எத்தனையோ பூக்களை
சமையலறையிலும்

விரும்பாத 
திருமண உறவிலும்
தள்ளிச் செல்லத்தான்
போகிறது...

கௌரவர்களுக்கு 
எதிராக 
பாண்டவர்களும்,

இராவணனுக்கு
எதிராக
இராமனும்,

தோன்றிய காலங்கள்
கதைகளாக
புத்தகங்களில்
அடைக்கப்பட்டு விட்டது?!

சட்டங்களும்
தண்டனையும்
கடுமையானால்
குற்றங்கள்
தீர்ந்து விடும்
என்கின்றார்கள்?

ஆனால்?

தனிமனித உணர்வின் 
வெறி ஆட்டத்தை
வெறும்
வார்த்தைகளோ
சட்டங்களோ
மாற்றிவிட இயலாது...

இல்லையேல்

காந்தி கொண்ட
இவ்வகிம்சை பூமியிலே

பாரத மாதாவும்
வெட்கி நாணும்
வகையிலே
விலங்குகள்
உருவெடுத்திருக்க மாட்டார்கள்...

புரிந்து கெள்ளவோ
பகிர்ந்து கொள்ளவோ
துணை இன்றி

தனிமை அரக்கனிடம்
சிக்கித் தவிக்கும்
பெண்மையின்
பரிதவிப்பை
எத்தனை வார்த்தைகளில்
சொல்லிவிட இயலும்??

கண்களின் கனவுகளின்
வண்ணங்களை
அழித்து விட்டு

கண்ணீரை தந்து போகும்
இந்த அவலத்தை
உரக்கச் சொல்ல
இந்த 
சமூகத்தில் இடமுண்டோ??

பேசா மடந்தையாய் பலர்...

காரணம்..

எய்தவனை விடுத்து
அம்பை 
குறை சொல்லும் சமுகம்?!

ஒரு பெண்
பாலியல் 
வன்கொடுமைக்கு
உள்ளானால்

ஆதரவை விடுத்து
அவள்
உடைகளையும்
நடத்தையையும்
பற்றி
பேசி சிரிக்கும்
சமூகமல்லவா இது!??

உடலால் ஒருநாள் மரணம்,
உணர்வால்
ஆயுள் முழுக்க மரணம்
என
கூவி திரியும்
சமூகமல்லவா இது?

பெண்ணே,

கற்பு நெறி
பிறழாத 
பெண்டிரை
இலக்கியம் பல
கொண்டாடுகின்றன,

ஆனால்

விதியின் வலியால்
ஒரு பூவிதழ்
உதிருமானால்
பூவின் மேல்
என்ன தவறு
இருக்கக்கூடும்??

மலர்ந்தது தவறா?
மலர்ந்த இடம் தவறா?

ஒரு இதழின்
இழப்பால் 
பூவின்
மணம் போய்விடுமா?
இல்லை
அது
மலரில்லை
என்றுதான் ஆகிவிடுமா?

சகோதரியே

கண்ணீரில்
கரைந்த காலங்கல்
காற்றோடு ஓடட்டும்,

தேய்பிறை காலங்கள்
வெண்ணிலவாய் 
மாறட்டும்...

உன் 
கைகள் கோர்த்துக்கொள்ள
பல கரங்கள்
இங்கே 
காத்திருக்கின்றன,

துணிந்து
உன் கரங்களை
வெளியே நீட்டு...

மூடிய அறையின்
திரியாய் அல்ல

திறந்த
உலகின்
கதிரவனாய் மாறிவிடு!!

உன் வெளிச்சம்
பிறர் வாழ்வையும்
சேரட்டும்.




மேலும்

குற்றம் ஏதும் செய்யாமல் சிறைவாசம் ஏனோ 
கூண்டில் மாடப்புறா!

மேலும்

மேலும்...
மேலே