எண்ணம்

(Eluthu Ennam)


எண்ணம் சமர்ப்பிக்க Login செய்யவும்.

உயிர்வளி (ஆக்ஸிஜன்
காற்று வெளியில்
உயிர்வளி இருந்தும்
இயங்க மறுக்கும் 
சுவாச மண்டலம்
செயற்கை சுவாசத்திற்கு
தவிக்கும் உயிர்கள் இங்கே
விழித்திடு மனிதா
விலகியிரு..தனித்திரு.. 
முககவசம் அணிந்திடு

மேலும்

நகர்மயம் நவீனமயம்
மின் மயானம் நொடியில் தகனம்
மீண்டும் விறகு தேடுகிறோம்
காடுகளை அழித்து 
கட்டடங்கள் கட்டி விட்டு
பிணங்களை எரிக்க விறகு
 தேடும் அவலம் இங்கே
இயற்கையை நாம் அழித்தோம்
இயற்கை  நமக்கு பாடம் புகட்டுகிறது
இனியாவது விழித்துக் கொள்வோம்
இனியொரு இயற்கை செய்வோம்

மேலும்

இயற்கைக்கு இல்லை

பொது முடக்கம்
இயந்திரங்களுக்கு இங்கு
பொது முடக்கம்
மனிதனுக்கு இங்கு
பொது முடக்கம் 
மனிதம் மறந்து
இயந்திரமாக மாறிப்போனதால்.... 


மேலும்

அந்தி கருக்கலிலே

வானம் தான் இருண்டிருச்சே!

மயிலும் தோகை

விரித்தாடியிருச்சே!

கருத்தரித்த மேகங்கள்

மழையை பிரசவித்திருச்சே!

மண்ணும் தான்

மணத்திருச்சே!

மண்புழுக்கள் வெளியே

வந்திருச்சே!

இறக்கை முளைத்த

ஈசலும் தான்

பறந்திருச்சே!

இரவினிலே

மழை வண்டுகள்

ரீங்காரமிடுகிறதே!

தவளைகள் இணை தேடி

கத்துகிறதே!

தெருவிலே தேங்கிய

மழை நீரில் காகங்களும்

இறகடித்து குளிக்கிறதே!

நேற்று பெய்த மழையில்

காளானும்  முழைச்சிடுச்சே!

என் மனமும்

இவற்றையெல்லாம்

ரசிக்கிறதே!

சிறுவயதில் மழையில்

நனைந்து விளையாடியது

நினைவுக்கு வருகிறதே!

நீங்காத நினைவுகள்

நிஜமாக மனமும் ஏங்குகிறதே.......

மேலும்

கலைந்து போகும் கோலங்கள்! 


வீட்டின் மொட்டைமாடி

விழிதூரம்வரைப் பச்சை

புன்னை தென்னை பனை

வேலம் ஆலம் பசுஞ்சோலை

ஒட்டித் தெரிந்தது வான் நீலம்

ஓர் காடு அவ்வான் வெளியில்

நான் கண்டேன் ஓர் காட்சி அங்கே

குதிரை ஒன்று இறக்கை விரித்தது!

யானை ஒன்று கன்றீன்றது! உடனே

முயல் கூட்டம் கலைந்தோடியது!

ஆங்கே ஆளுயரப் பாம்பொன்று வாய்பிளந்து

ஆதவனை விழுங்கியது! அழகாய்

ஆஹா!!! இதென்ன மாயமோ! மந்திரமோ!

விழி மூடினேன் ஒரு வினாடி பயத்துடன்

விழித்துப் பார்த்த அந்த நொடி அங்கே

வெண்மேக உருவங்கள் கலைந்தன!

விண்மீன்களோ கேலியாய்க் கண்ணடித்தன!

வெறுமையாய் வெறித்து நின்றது வானம்!

வாழ்க்கைபோல் எல்லாம் மாயை என்றறிந்தேன்!

மேலும்

அருவி 


தோற்றமெல்லாம் இரகசியத்தின் உச்சமென்றறிந்தேன்!!!

பொன்னெல்லாம் மண்வயிற்றின் கருவென்பதறிந்தேன்!!!

முத்தெல்லாம் கடல் கொண்ட முட்டை என்றறிந்தேன்!!!

மழைத்துளிகள் வான் தேவதை வரமென்பதறிந்தேன்!!!

புகழெல்லாம் அறிவின் அலங்காரமென்றறிந்தேன்!!!

விடைகண்டேன் என்று நினைத்தேன்!!! வெறும்

வினாவாய் எனக்குள் நானே நிலைக்கின்றேன்!!!

ஏன்? என்னும் கேள்விக்குள் நுழைந்து அந்த

ஏன் எனும் ஒளியில் எனைத்தேடினேன்!!!

ஏற்பதுடைய கருத்து கொண்டு என்னை

எத்திக்கும் சுழன்றோட நிறைந்து காலில்

தித்திக்கும் நீர்ச்சக்கரம் பூண்டிட விழைந்தேன்!!!

அருவி எனும் பாத்திரம் ஏற்று ஆர்ப்பரித்து சாடுகின்றேன்!!!

ஆழி சென்றடையும் வரை வழை கொண்ட நெளிவோடே!!!

வாழ்க்கையின் தத்துவம் இசையாய் பாடிக்கொண்டே!!!

விடைதேடி பச்சைக் மலைக் காடு வயலூடோடியே!!!

கடைகோடி மனிதர்க்கும் பசிபோக்கும் அமிழ்தம் ஈந்தே!!!

கடலம்மையின் மடி சேர்ந்தே கலந்திடுவேனே!!!

மேலும்

நவீன குற்றாலக் குறவஞ்சி!! 



காட்டிட இயலா இழைமின்னல் உன்

கொட்டிடும் சாரலென்று பாயும்!!!

ஈரவாடைத் தூரல் இரைந்தொலித்து சாடும்!!!

இடையின்றி இவ்வான நீரின் அழகைத்

தடையின்றி உரைத்திட வேண்டுங்கால்!!!


பாட்டினிலே தனி சுகம் நாட்டி!!!

பண்ணில் இன்பமும் கற்பனையில் விந்தையும் கூட்டி!!!

பாடுபொருளாம் அருவிக்குக் களியேற்ற வேண்டி!!!

ரதியும் ரம்பையும் ஊர்வசியும் வந்து

மூட்டிய அன்புக் கனலோடு எழுதுகிறேன்

குறைவில்லாக் குறவஞ்சி ஒன்று ஏட்டில்!!!


மட்டுப்படாத அழகுக் கொட்டிக் கிடக்கும்

மலை முகட்டின் மீதேறி வான் மகளின்

மதுவென்னும் நீர்கொண்டுக் கீழிறங்கி!!!

நிமிர்ந்த நன்னடையும் நேர்கொண்ட

நிலமஞ்சாப் பார்வைத் திமிர் கொண்டு

வீறுடன் வீழும் மலை நதியாளே!!!


மந்திகளும் குரங்குகளும் மயக்கமுற

நின் நன்னீருக்குள்ளே மூலிகைக்கலந்து!!!

நிலவையும் விண் மீன்களையும்

நெடு தெளிநீரில் காட்டிடவே அழகுக்

குலவும் அமிழ்தக் குழம்பைப் பாறைமேல்

குளிர் நீரோடையாய் விரித்தனையோ!!!


அண்டம் குலுங்குது நீ ஆர்ப்பரித்துப் பாய்கையிலே!!!

கண்டேன்!!! கண்டேன்!!! கண்டேன்!!! நின்

கோலத்தின் அழகைக் குற்றாலத்திலே!!!

மேலும்

மேலும்...

மேலே